Het rare katje dat kon praten (Terri’s Wiki)

“Poesje miauw, miauw.
Ahhhh…. kom maar poesje.
Poesje, poesje, kom maar, dan heb ik iets voor je.”
… En daar kwam het poesje, want ze wist: als mijn baasje dat zegt, dan krijg ik iets lekkers!
En wil je weten wat ze krijgt? Nou, lekker nat voer, jam jam! En het katje zat te smikkelen.
Toen ze het op had, ging ze naar buiten. Het regende, maar weet je wat het katje deed? Ze ging naar de sloot en sprong er in! Nou ja, wat raar zeg! En na een minuut of tien kwam ze er uit. Ze ging naar een boom en klom er in totdat ze helemaal boven was en ging daar een slaapje doen op één tak, dat is toch raar? En ik zou denken dat ze eruit viel, maar dat was niet zo.
Toen ze haar dutje had gedaan, ging ze weer naar beneden en ging ze eens lekker door het gras liggen rollen. Toen ze daar mee klaar was, ging ze weer naar huis. En daar gebeurde het vreemdste: ze kon praten! En haar baasje sprong ongeveer een meter de lucht in: “Whaaaa! Mijn poesje kan praten!” En het poesje zei: “Sorry, ik wilde je niet laten schrikken. Nou ja, nu weet je dat ik kan praten, maar vertel het tegen niemand, maar ook niemand anders.” “Oké.”, zei het baasje. Het poesje zei: “Ik ga nu maar eens naar mijn vriendjes en vriendinnetjes.”
Haar vriendjes en vriendinnetjes wisten al wel dat ze kon praten. Ze gingen allemaal naar het huis van vriendinnetje Lielissa. Ze heeft een huis onder de grond, echt supercool. Daar gingen ze nog even een spelletje doen.
Daarna ging het poesje weer naar huis om te slapen.

Advertenties